شناخت پوست | روش‌های درمان و عوارض خشکی پوست

یکی از عوارض احتمالی خشکی پوست و خارش، عفونت باکتریایی ثانویه می‌باشد. عفونت‌ها ممکن است خفیف بوده و خود به خود برطرف گردد و یا این که شدید بوده و دارای ضرورت درمان با آنتی‌بیوتیک باشد. خراش شدید پوست منجر به خراشیدن ضایعات آن گشته و از این رو چرخه‌ی "خارش – خراش" ایجاد گردد.

شناخت پوست | روش‌های درمان و عوارض خشکی پوست

روش‌های درمان و عوارض خشکی پوست

همانطور که می‌دانید هر بیماری‌ای دارای عوارض و روش‌های درمانی مخصوص خود می‌باشد. عارضه‌های پوستی نیز همانند سایر بیماری‌های موجود، دارای عوارض و راه‌حل‌های درمان‌ای است که می‌توان به کمک آن‌ها نواحی خشک پوست در بدن را تشخیص داده و درمان نمود.

عوارض احتمالی خشکی پوست چیست؟

یکی از عوارض احتمالی خشکی پوست و خارش، عفونت باکتریایی ثانویه می‌باشد. عفونت‌ها ممکن است خفیف بوده و خود به خود برطرف گردد و یا این که شدید بوده و دارای ضرورت درمان با آنتی‌بیوتیک باشد. خراش شدید پوست منجر به خراشیدن ضایعات آن گشته و از این رو چرخه‌ی "خارش – خراش" ایجاد گردد. به دلیل تداوم این چرخه‌ی خارش، ممکن است پوست در این ناحیه از ساییدگی بسیار، دچار ضخامت بیش از حد گردد.

راه‌حل‌های درمان خشکی پوست چیست؟

بهترین درمان برای پوست‌های خشک، چرب نمودن روزانه‌ی پوست با نرم‌کننده‌هایی است که باعث جلوگیری از تبخیر آب از سطح پوست می‌گردند. از آن جا که خشکی پوست بیش‌تر به دلیل عوامل خارجی به وجود می‌آید، بنابراین می‌توان از درمان‌های خارجی مانند کرم‌ها و لوسیون‌های مناسب استفاده نمود تا به طور مؤثر مشکل پوست را کنترل نمود. اغلب، با استفاده از کرم‌های مرطوب‌کننده، حتی بدون نسخه‌ی پزشک، می‌توان پوست خشک را بهبود بخشید. هدف اصلی درمان این بیماری، رفع خارش ناراحت‌کننده، جلوگیری از تبخیر آب و بهبود وضعیت رطوبت پوست می‌باشد. وازلین، به عنوان محصول مرطوب‌کننده‌ای که بهتر است برای خشکی شدید پوست به کار گرفته شود، توصیه می‌گردد. همچنین، برای خشکی شدید پوست از کرم‌های استروئیدی موضعی شامل:
1. هیدروکورتیزون 1%،
2. پراموزون 2.5%،
3. تریامسینولون 0.1%،
4. فلوکینونید 0.05%،
نیز، می‌توان استفاده نمود. به عنوان یک قاعده‌ی کلی، در قسمت‌هایی از بدن مانند صورت، زیر بغل و کشاله‌ی ران بایستی از کرم‌های خفیف کورتیکواستروئید مانند هیدروکورتیزون استفاده نمود. استفاده‌ی طولانی مدت از کرم‌های کورتیکواستروئیدی قوی مانند فلوکینونید، ممکن است سبب بروز عوارض جانبی‌ای مانند نازک شدن، ترک‌ خوردن و پوسته پوسته شدن شدید پوست گردد. آنتی‌هیستامین‌های خوراکی مانند: دیفن هیدرامین، هیدروکسیزین و سیتریزین، ممکن است به دلیل خواب‌آور بودنشان فرد را مدتی از خاراندن محل خشک شده از پوست دور نگه دارد. اما، این داروها هیچ‌گونه تأثیر مستقیمی در قظع خارش نخوهند داشت. داروهای خوراکی ضد خارش عبارتند از:
1.هیدروکسیزین،
2.دیفن هیدرامین.

برخی از داروهای خانگی برای درمان خشکی پوست چیست؟

روزانه 2 یا 3 بار بر روی پوست مرطوب کرم نرم‌کننده بمالید. خشکی پوست به کمک استحمام با آب ولرم و جلوگیری از شست و شوی اضافی آن، ممکن است بهبود یابد. آب گرم و شست و شوی شدید می‌تواند روغن‌های طبیعی محافظت‌کننده از پوست را از بین برده و حتی آن را خشک‌تر نماید. توصیه می‌گردد افرادی که دارای پوست خشک و حساس می‌باشند، برای تمیز نمودن پوست از پاک‌کننده‌های ملایم استفاده نمایند. بسیاری از صابون‌های معطر، دئودورانت‌ها (اسپری‌های خوشبوکننده و ضد تعریق) و صابون‌های ضدباکتری می‌توانند بسیار خشن بوده و روغن‌های طبیعی محافظ پوست را از بین ببرند. همچنین، مرطوب‌کننده‌های ویژه‌ی حاوی اسید لاکتیک یا اوره، می‌توانند در آبرسانی به پوست مؤثر باشند. صابون‌ها و پاک‌کننده‌های ملایمی همچون پاک‌کننده‌ی فاقد صابون داو (Dove)، از جمله محصولاتی است که می‌توان به کمک آن وضعیت پوست خشک را بهبود بخشید. مرطوبکننده‌های ملایم و بدون عطر مناسب پوست‌های خشک هستند. استفاده از نرم‌کننده‌های دارای چربی ملایم پس از استحمام نیز بسیار در درمان خشکی پوست اثرگذار خواهد بود. توجه داشته باشید که حداکثر تا 5 دقیقه پس از استحمام از مرطوب‌کننده‌ی مناسب و مورد نظر خود استفاده نمایید. نگه داشتن رطوبت موجود بر روی پوست به کمک این مرطوب‌کننده‌ها ممکن است سبب بهبودی خشکی پوست گردند.
    پوست مراقبت از پوست جوانسازی پوست شناخت انواع پوست دلایل پوست خشک درمان پوست خشک